Το 1977 ήδη έχουν περάσει τρία χρόνια από τη μεταπολίτευση και τα πράγματα έχουν ηρεμήσει (φαινομενικά τουλάχιστον) στην Ελλάδα, ωστόσο το πολιτικό τραγούδι εξακολουθεί να συγκινεί μια μεγάλη μερίδα του κόσμου και τα γήπεδα γεμίζουν σε κάθε συναυλία που περιλαμβάνει αυτό το είδος.

Μέσα σε τούτο το κλίμα, τον Ιούνιο εκείνης της χρονιάς η κατ' εξοχήν εκπρόσωπός του Μαρία Φαραντούρη κυκλοφορεί τα «Τραγούδια διαμαρτυρίας» και η επιτυχία είναι πρωτοφανής, αφού οι πωλήσεις του δίσκου ξεπερνούν τις 50.000 αντίτυπα και γίνεται χρυσός.

Η αλήθεια είναι ότι τουλάχιστον στην πατρίδα μας, καμία άλλη τραγουδίστρια δε θα μπορούσε να εκφράσει το νόημα και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά αυτών των τραγουδιών όσο η Φαραντούρη. Με τη βαθιά, επιβλητική κι «επαναστατική» φωνή της αποδίδει μοναδικά μελωδίες που ξεκινούν από την Ιταλία και την Ισπανία και φτάνουν στη Βόρεια Αμερική, στη Χιλή και στην Κούβα. Τραγούδια που για τις χώρες τους είναι «εθνικοί ύμνοι» έρχονται και στην Ελλάδα και - τουλάχιστον εκείνη την εποχή - δημιουργούν μεγάλη αίσθηση και τραγουδιούνται πολύ, κυρίως φυσικά σε «ειδικές» περιστάσεις (πορείες, συλλαλητήρια κ.τ.λ.).

Το πιο γνωστό απ' όλα είναι βεβαίως το «Κλάμα της γυναίκας του μετανάστη» (ή αλλιώς «Άντρα μου πάει») του Franco Cirliano, γραμμένο στα ελληνόφωνα χωριά της Κάτω Ιταλίας το οποίο είχε πρωτακουστεί το 1975 στην ταινία "POLEMONTA" του Δημήτρη Μαυρίκιου. Επίσης, ακούστηκαν αρκετά και τα "Bella ciao", "El paso del Ebro" και "Gracias a la vida", ενώ προσωπικά μου αρέσει πολύ και το "La peregrinacion".
Πάνω απ' όλα όμως, υπάρχει το "Commandante Che Guevara" που είναι ο ύμνος του κουβανέζικου λαού προς μία από τις μεγαλύτερες (και για πολλούς αμφισβητούμενες) προσωπικότητες του εικοστού αιώνα κι έχει περάσει και στις μέρες μας κυρίως στην «επαναστατική» νεολαία.

Στο εσώφυλλο του δίσκου με φόντο τη Φαραντούρη να τραγουδά, υπάρχουν οι στίχοι όλων των τραγουδιών στη γλώσσα τους αλλά και στα ελληνικά, καθώς και αναφορές στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του καθενός από αυτά. Η ενορχήστρωση και η διεύθυνση ορχήστρας είναι του Κώστα Γανωσέλη, την παραγωγή έκανε ο Αχιλλέας Θεοφίλου και η ηχογράφηση έγινε στα στούντιο της "Columbia" με ηχολήπτες τον Στέλιο Γιαννακόπουλο και τον Τάκη Φιλιππίδη και βοηθούς τους Μίμη Καννή και Μανόλη Ψαρρά. Το πορτραίτο του εξωφύλλου είναι του Αλέκου Λεβίδη.

Τα τραγούδια του δίσκου

1. Bella ciao (Ιταλία-Ανωνύμου)
2. Άντρα μου πάει (Ιταλία-Franco Cirliano)
3. La peregrinacion (Αργεντινή-Από τη Misa Criola)
4. Sometimes I feel (Β. Αμερική-Παραδοσιακό νέγρικο)
5. El paso del Ebro (Ισπανία-Ανωνύμου 1937)
6. Gracias a la vida (Χιλή-Violeta Parra)
7. La plegaria a un labrador (Χιλή-Victor Jara)
8. Commandante Che Guevara (Κούβα-Carlos Puebla)
9. Joe Hill (Β. Αμερική-Hayes Robinson)
10. Te recuerdo Amanda (Χιλή-Victor Jara)
11. Bella ciao (Ορχηστρικό)